Nederlands Sceptisch Centrum

Wees Wakker en Vecht Terug

 

 

 

- Beginpagina

-  Europese Unie

-  Psychofarmaca

Mind control in Oost en West

Het IG-Farben Kartel

-  Wall Street en WO2

ADHD kritiek

- Foute Wetenschap

 

 

De Codex

over voedselkwaliteit

 

Door oplettende volksvertegenwoordigers en achterdochtige journalisten op de vingers gekeken regeringen hebben de westerse democratieŽn omgevormd tot een waterdicht systeem dat het welzijn van de bevolking garandeert. Wetenschap in al zijn aspecten zorgt er voor dat wij een haast volledige greep op het bestaan hebben en geeft gereedschap om ons voor rampen te vrijwaren.

Utopia is bijna gerealiseerdÖ

Of niet?

 

Scepsis

Sommige burgers ervaren een onderhuids gekriebel over bovenstaand beeld. Bij een deel van hen is dit gebaseerd op gebeurtenissen in het eigen leven, bij anderen is het gebaseerd op niets aanwijsbaars. Achterdocht wordt gevoed door het besef dat geld een universeel smeermiddel is, zoals olie als smeermiddel wordt gebruikt bij mechanische apparaten.

Leden van het NSC rekenen zich tot deze categorie. Wij rekenen er op dat er individuen bestaan die altijd minstens 1 stap slimmer, brutaler en onscrupuleuzer zijn dan wij denken. Op lage posities van de maatschappelijke ladder zorgen zij slechts voor locale narigheid. Op hoge posities kunnen zij effectief zijn. Helaas juist door het open karakter van onze samenleving.

Wij beseffen dat we onze geloofwaardigheid voortdurend moeten bevechten. Hierbij stuiten wij op het onderwerp van pr (public relations), op welk gebied wij het onderspit delven tegen de overmacht aan communicatiemiddelen van de krachten die wij sceptisch benaderen.

Wij ontlenen morele steun aan de uitkomst van voorspellingen die voorgangers van ons in de 60-ties reeds deden. Voorspeld werd toen dat de samenleving zou verzwakken door onder andere (uit een langere lijstje van inmiddels uitgekomen voorspellingen): ondermijning van de economie, van het onderwijs, het verdwijnen van staatsgrenzen. Hoewel in die tijd "iedereen wist" dat deze onderwerpen onder goede controle waren van politiek en wetenschap, weten wij nu wel beter.

Vandaag concentreren we ons op de codex alimentarius.

 

De Codex

De Codex Alimentarius Commissie  (wij korten het af tot CAC) is de belangrijkste internationale instelling die voorstellen doet aan de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) en de Voedsel- en landbouworganisatie van de Verenigde Naties (FAO) met betrekking tot zaken omtrent het gezamenlijke FAO/WHO programma voor voedselnormen. De CAC werd in 1963 opgezet en de belangrijkste doelstellingen zijn oorspronkelijk: het beschermen van de gezondheid van consumenten, het zeker stellen van eerlijke praktijken in de voedselhandel en het bevorderen van de coŲrdinatie van alle werkzaamheden op het gebied van voedselnormen, dat door internationale gouvernementele en niet-gouvernementele organisaties uitgevoerd wordt. In de praktijk betekent dit dat de activiteiten van CAC nu een directe invloed uitoefenen op een groot deel van de wereldbevolking.

Naast gewoon voedsel stelt CAC tevens normen en richtlijnen voor: voedingssupplementen, vitaminen en mineralen, gezondheidsclaims, biologisch voedsel, genetisch gemodificeerd voedsel, voedseletikettering, adverteren, voedseladditieven en pesticideresidu's. Helaas blijkt dat CAC in toenemende mate economische belangen Ė en met name die van de farmaceutische en chemische industrieŽn Ė voor laat gaan op de gezondheid van mensen.

 

Claims

Zo zijn er nu al meerdere teksten van CAC die beperkingen opleggen aan de gezondheidsvoordelen die aan voedselproducten toegeschreven kunnen worden. Wellicht de belangrijkste hiervan zijn de Codex Algemene richtlijnen voor claims. Deze richtlijnen werden in 1979 aangenomen en in 1991 gewijzigd, en zijn in sommige opzichten de kern van het probleem met Codex: het opleggen van zware beperkingen op natuurlijke vormen van gezondheidszorg. Het doel van de richtlijnen is om te zorgen dat de enige producten waarvoor claims gemaakt kunnen worden met betrekking tot de preventie, verlichting, behandeling of genezing van ziekten, farmaceutische middelen zijn. Zo verbieden de Algemene richtlijnen alle claims die suggereren dat een gebalanceerd dieet of gewoon voedsel onvoldoende hoeveelheden van alle voedingsstoffen kan leveren, en alle claims dat voedingsproducten geschikt zijn voor gebruik bij de preventie, verlichting, behandeling of genezing van ziekten. Als zodanig is het duidelijk dat ze in wezen bescherming bieden voor de controle  die farmaceutische industrie heeft over onze systemen voor gezondheidszorg.

 

Conflict

Wij stuiten ook hier op een conflictsituatie, met aan de ene kant de mening van de - laten we zeggen - huis-tuin-en-keuken voedingsspecialist en anderzijds de hardnekkige stemmen van critici die het huidige voedsel gedegenereerd noemen en met bewijzen komen die het main stream voedsel aanduiden als bron van volksziekten en die gebruik van voedseladditieven (mineralen en vitaminen) propageren.

 

Biologisch voedsel

CAC heeft de laatste jaren steeds meer aandacht besteed aan biologisch voedsel, en het wordt steeds duidelijker dat het CAC voor voedseletikettering probeert om internationale normen voor biologisch voedsel te verzwakken om het gebruik mogelijk te maken van stoffen zoals zwaveldioxide, wat bij sommige mensen allergische reacties veroorzaakt; natriumnitriet en natriumnitraat, die mogelijk kankerverwekkend zijn en aangeduid zijn als een der oorzaken van hyperactiviteit bij kinderen. CAC gaf het startsein voor activiteiten in verband met het opnemen van ethyleen in de Codex Richtlijnen voor de productie en de verkoop van biologisch geproduceerd voedsel. Ethyleen wordt gebruikt om fruit en groente kunstmatig te laten rijpen terwijl het vervoerd wordt. De goedkeuring van het gebruik hiervan op biologisch voedsel zou dus een stap betekenen in de richting van een door de WTO gedwongen acceptatie van de onnatuurlijke landbouwpraktijken die reeds voor niet-biologisch voedsel gebruikt worden.

Waarom wil CAC de biologische normen zo verzwakken? De verklaring is dat biologisch voedsel een hogere prijs opbrengt dan gewoon, niet-biologisch voedsel, en dat de grote producenten van niet-biologisch voedsel een makkelijke gelegenheid zien om op de biologische markt in te breken en nog meer winst te maken. Een meer sinistere verklaring zou echter zijn dat biologisch voedsel de gezondheid beter bevordert dan niet-biologisch voedsel omdat het meer mineralen en vitaminen bevat. Bovendien is biologisch voedsel vrij van pesticiden, residuen van geneesmiddelen en genetisch gemodificeerde organismen. Aangezien goede gezondheid niet in het belang is van de "handel in ziekte", vormt de groeiende vraag naar biologisch voedsel dus een gevaar voor de farmaceutische en chemische industrieŽn.

Bovendien kan biologisch zaad, in tegenstelling tot genetisch gemodificeerd zaad, niet gepatenteerd worden. Aangezien een aantal van de grote spelers in de farmaceutische en chemische industrieŽn, zoals Bayer en BASF tevens grote spelers zijn in de biotech, wordt het duidelijk dat de stijgende populariteit van niet-patenteerbaar biologisch voedsel een gevaar vormt voor de winst van de farmaceutische industrie.

 

Meer...

Door de beperkte ons ter beschikking staande ruimte kunnen wij hier niet ingaan op de invloed van de Codex Alimentarius Commissie op genetisch gemodificeerd voedsel, voedseletikettering en -adverteren, mogelijke verplichting tot stralingbehandeling van voedsel, enzovoorts. We verwijzen naar specialistische kritische websites.

 

Conclusie

De Codex Alimentarius is een politiek/economisch slagveld geworden waar men strijdt om de controle over de wereldwijde voedselvoorziening. Deze strijd wordt gevoerd door een steeds ingewikkelder web van internationale instellingen, grote ondernemingen en financiŽle belangen, een web dat onmogelijk doorzien kan worden door de paar honderd overwerkte  Europese parlementariers die voortdurend worden belaagd door de 15000 professionele lobbyisten die in Brussel actief zijn. De belangrijkste doelstellingen zijn handel en winst, niet menselijke gezondheid.