Nederlands Sceptisch Centrum

Wees Wakker en Vecht Terug

 

 

 

- Beginpagina

- Nieuws

-  voedselkwaliteit

-  Europese Unie

-  Psychofarmaca

Mind control in Oost en West

Het IG-Farben Kartel

-  Wall Street en WO2

ADHD kritiek

 

Foute wetenschap
 

Zoals een bioloog de microscoop benut, zo kijken wij voor ons onderzoek graag naar de periode 1930-1950 omdat in die tijd menselijke eigenschappen en afwijkingen zich sterk vergroot vertoonden. Hier leggen we de kwalijke invloed van foute wetenschap op de samenleving onder de loep.

Voor de jonge lezer.
Om jonge lezers, voor wie “de” oorlog de Irakoorlog is, of heel misschien de oorlog in Vietnam, enige achtergrondinformatie te geven voegen we deze korte inleiding toe.
De term Ariër is een negentiende-eeuwse aanduiding voor de Indo-Germanen die enige duizenden jaren voor het begin van onze jaartelling Europa vanuit het oosten bevolkten.

 

Oorsprong van de Ariërs


Rondom de sociologische theorie over de herkomst van het blanke Europeanen werd in de loop van de negentiende eeuw door aarts racist Arthur de Gobineau een leer ontwikkeld waarin de Ariërs als een ras werden beschouwd. De term Ariër groeide uit tot een controversiële aanduiding waarop in de twintigste eeuw de nazi's hun rassenleer baseerden.
Deze leer, de ariosofie, hield in dat het nageslacht van de Ariërs superieur was aan andere volkeren.
Rampzalige ontwikkelingen in de eerste helft van de vorige eeuw hadden een economisch/financiële achtergrond. Er zijn echter andere omstandigheden die die ontwikkelingen ondersteunden, te weten de wetenschappelijke ideeën van de negentiende eeuw en de Arische mythologie. De Arische mythologie berustte op bijgeloof en occultisme en zullen we hier niet behandelen. Wij concentreren ons hier op het eerste punt, waarmee we illustreren hoe foute wetenschap de samenleving langdurig kan ontwrichten.
 


Stark en de Arische fysica
Johannes Stark (1874-1957) was een Duitse natuurkundige en Nobelprijswinnaar naar wie in het vakgebied van de plasmafysica wordt verwezen vanwege het door hem ontdekte Stark effect. Het Stark effect is een verbreding van spectraallijnen van atomen of moleculen vanwege een aanwezig elektrisch veld dat o.a. in plasmafysische experimenten optreedt.
Weinigen zullen weten dat Johannes Stark een rol speelde in de Arische cultuur vanaf ca. 1930. Arische wetenschap was gebaseerd op voorwerk dat in de voorgaande eeuw door illustere wetenschappers was gedaan; wij zullen dat verderop in dit artikel behandelen. Het was tevens gemodelleerd naar de Arische mythologie, gebaseerd op oude Germaanse ideeën en bijgeloof.
Vanwege de filosofisch nogal verwarde achtergrond is het moeilijk om over de Arische fysica een bondig, samenhangend verhaal te schrijven. Over enkele punten lijken Arische fysici het eens geweest te zijn. Zij geloofden in een mechanisch, maar organisch, niet- materialistisch universum, waarin het experiment en waarneming een hoofdrol diende te spelen en waarbij de raciale afkomst van de waarnemer van belang was bij de waarneming. Bij deze opvatting speelde antisemitisme een hoofdrol.
 

Johannes Stark, promotor van de Arische fysica

Behalve natuurkundige was Stark ook bureaucraat en hij spande zich, samen met collega Lenard (Nobelprijs 1905), in om de teugels van de Duitse natuurwetenschappen in handen te krijgen. Deze poging leed in 1936 schipbreuk door onderling gekonkel in de partij.

Eén reden waarom de Arische fysica geen succes had was dat nazileiders überhaupt geen interesse hadden in academische fysica. De strijd van Stark en Lenard moest daarom gevoerd worden op het lagere niveau van de elkaar beconcurrerende nazi-bureaus, wat ineffectief was. Stark werd tijdens het na-oorlogse denazificatieprogramma beschouwd als een “Major Offender” en werd 4 jaar opgesloten.

De grootste zorg van de leden van de natuurkundige gemeenschap in de nazi-jaren was de bescherming van hun autonomie tegen politieke inmenging. De grote meerderheid van de natuurwetenschappers was tijdens die periode noch anti- noch pro-nazi. Zij waren uitsluitend gespitst op onafhankelijkheid in hun beroepsuitoefening.

Niet alle natuurwetenschappers accepteerden op passieve wijze hun lot. Einstein, Haber en Schrödinger namen op demonstratieve wijze ontslag. Achterblijvers, die niet demonstratief wensten te verdwijnen en/of die niet onder discriminerende decreten vielen, probeerden met petities de Duitse fysische gemeenschap bijeen te houden omdat men in 1934 verwachtte dat het nationaal socialisme wel zou overwaaien, wat niet gebeurde. Toch was de kaalslag behoorlijk en binnen industriële kring werd zelfs overwogen om opleidingen over te nemen. Elders werd van de brain drain geprofiteerd, uiteindelijk ten nadele van het Derde Rijk.

De politiek gemotiveerde misvorming van de Duitse wetenschap pakte op natuurkundig gebied goed uit, in die zin dat het de Duitsers niet lukte om een atoomwapen te produceren. De Duitsland ontvluchtte Einstein schreef aan president Roosevelt een brief waarin hij wees op het belang van het ontwikkelen van een atoomwapen. De lijst van gevluchte Duitse natuurkundigen die aan het Manhatten project deelnamen is lang. Andere vluchtelingen werkten aan het Engelse atoombomproject. De drijvende kracht achter de activiteit van deze vluchtelingen was de angst dat Hitler de bom het eerst zou hebben.
 

Zangeres Anni-Frid van de popgroep Abba:

een kweekproduct van het Arische Lebensborn programma.

Menswetenschappen
Benno Müller-Hill, hoogleraar in de genetica aan de Universiteit van Keulen, was de eerste die de rol van de Duitse wetenschap onder het nationaalsocialisme uitgebreid beschreef. Rond 1980 startte hij op eigen initiatief een onderzoek naar de betrokkenheid van Duitse wetenschappers bij de uitroeiing van niet-Arische rassen, geesteszieken en homoseksuelen in nazi-Duitsland. In zijn boek Tödliche Wisschenschaft, dat in 1984 hierover verscheen, toont hij aan dat die betrokkenheid zich niet beperkte tot excessen van individuen. Op een breed front leverden psychiaters , antropologen en genetici de wetenschappelijk legitimering voor de nazimisdaden. Medewerkers van het Kaiser Wilhelm Instituut in Berlijn waren met hun opvattingen de nazi’s ver vooruit. Ze stelden rapporten op over rassen die in die politieke omstandigheden praktisch een doodvonnis betekenden. Een en ander leidde tot verschrikkelijkheden die zich niet lenen om hier diep op in te gaan (de lezer zou “Tiergarten 4” kunnen Googlen).

De betrokken wetenschappers hebben voortdurend geprobeerd de waarheid te verdoezelen en vele archieven zijn rond het eind van de oorlog vernietigd. De meeste van deze hoogleraren die tussen 1933 en 1945 aan het Kaiser Wilhelm Instituut hebben gewerkt kregen na 1945 aanstellingen bij andere universiteiten. Geen van hen heeft zich kort na de oorlog van hun activiteiten gedistantieerd. Het bleef genadeloos stil, waarbij kritiek hierop slechts kwam van kleine kritische groepen, die vaak ook nog geridiculiseerd werden. Totdat november 2010, 65 jaar na dato en als donderslag bij heldere hemel, het Deutsche Fachgesellschaft der Psychiater zich officieel en openlijk verontschuldigde “für die Gräueltaten” tijdens het nazibewind.
 


Geschiedenis
Hoe heeft de wetenschap zo de fout in kunnen gaan?
Terugwerkend naar de oorsprong van ideeën die tot de ontsporing van de wetenschappen in de eerste helft van de vorige eeuw leidden bespreken we een drietal wetenschappers die tot op heden door de geciviliseerde wereld gevierd en bewonderd worden.

Malthus (1766 – 1834)
Thomas Malthus was een invloedrijke Engelse econoom en filosoof, die de populatietheorie bedacht. Hij berekende dat de voedselproductie ongeveer lineair toenam en de bevolking exponentieel, wat onherroepelijk tot honger zou leiden: de Malthusiaanse catastrofe. De oplossing die Malthus bedacht was in lijn met de belangen van de sociale klasse waaruit Malthus voortkwam. De lagere klasse zou moeten worden ontmoedigd om kinderen te krijgen en welvaart zou de armen ontzegd moeten worden omdat dat zou leiden tot luiheid en grote gezinnen. Lage lonen zouden tot eliminatie leiden van de “reckless fertility of the poor”. Ook zou de natie zo nu en dan de bevolking moeten verkleinen door ziekte of oorlog.

De Malthusiaanse catastrofe, de theorie waarbij wereldwijde hongersnood onontkoombaar leek.

Ontsnapping uit deze val komt van universele mensenrechten:

grondige educatie van de bevolking leidt tot afnemende bevolkingsgroei en stijgende voedselproductie.

Malthus' berekeningen en wetenschappelijk aanzien leidden tot aanname van een wet in 1834 tot het stichten van armenhuizen waarbij een strikte scheiding van mannen en vrouwen werd betracht als oplossing voor de “unstoppable population surplus”. Malthus’ ideeën werden beschouwd als wetenschap en filosofie en als zodanig behandeld.

Charles Darwin (1809 - 1882)
Het jaar 2009 is door de International Union of Biological Sciences uitgeroepen tot Darwinjaar. Zijn 200ste geboortejaar is gevierd met media-ophef, boeken en films. Iedereen kent Darwin als de bedenker van de evolutietheorie.

De klipper Stad Amsterdam maakte de reis van Darwin op het zeilschip Beagle opnieuw

in het zwaar gehypete Darwinjaar 2009.

In zijn autobiografie noteerde Darwin: “On October 1838 .. I happened to read (..) Malthus on population…”, wat het idee van evolutie bij hem triggerde, uiteindelijk leidend tot The Origin of Species, wat een omwenteling betekende voor de wijze waarop men de wereld zag. Evolutie leidde tot beter aangepaste organismen. Helaas breidde hij zijn theorie onder invloed van Malthus uit tot sociologisch gebied, met desastreuze gevolgen. Darwin schreef aan W. Graham, een hoogleraar in jurisprudentie: “Looking at the world at no very distant date, what an endless number of the lower races will have been eliminated by the higher civilized races throughout the world”.

Hoewel het niet zeker is in welke mate Darwin in zijn eigen idee geloofde, deed hij er niets aan om een eventueel misverstand te corrigeren. De denkwijze werd opgepikt door ideologieën en we kunnen het sociaal Darwinisme beschouwen als een kiellegging van de latere nazi-theorieën over superieure en inferieure mensenrassen. Om die reden waren wij in 2009 niet zo enthousiast over de ongeremde internationale Darwin-hype.

Nietzsche
Friedrich Nietzsche is een andere wetenschapper die op universiteiten aandacht krijgt als een van de grote filosofen. Wij zijn hier meer geïnteresseerd in de samenvatting van Nietzsche’s ideeën door onderzoeker K. Schlechta: volgens Nietzsche was de wereld zinloos en onzin, vrouwen zijn inferieur, de enige mens van waarde is de supermens, oorlog is goed en sommige rassen zijn superieur over andere. Het was Nietzsche die God dood verklaarde en het Christendom uitriep als de anti-Arische religie bij uitstek. Wij zouden Nietzsche liever als gevaarlijke intrigant dan als beroemde filosoof te boek zien staan.
 


Afschaffing van de vrije wil.
Wij zien dat met de popularisering van dergelijke theorieën een vruchtbare ondergrond werd gelegd waarop een inhumaan politiek stelsel kon opbloeien. Er is veel informatie beschikbaar over dit onderwerp. Wij zullen hier volstaan met de waarschuwing dat dit mensbeeld niet verdwenen is, maar in iets gewijzigde vorm voortwoedt. Het uit zich onder andere door de overpopularisering van Het Brein, ten koste van een meer holistische en/of spirituele opvatting over de aard van de mens.

Het recent wetenschappelijk afserveren van de vrije wil, een theorie die gemakkelijk te weerleggen is, vinden wij zorgelijk omdat het idee in rechte lijn afstamt van voornoemde theorieën en onder invloed van ongunstige maatschappelijke omstandigheden tot rare uitwassen kan uitgroeien. Wij nodigen de lezer uit om de bedenker van dit idee (Libet) te Googlen en daar kritisch over na te denken.