(home page)

Nederlands Sceptisch Centrum

Wees Wakker en Vecht Terug

 

 

 

- Beginpagina

-  voedselkwaliteit

-  Europese Unie

-  Psychofarmaca

Mind control in Oost en West

Het IG-Farben Kartel  

ADHD kritiek

- Foute Wetenschap

 

 

 

Wall Street en de Tweede Wereldoorlog
Amerikaans geld en de opkomst van het Nazidom



In de zeventiger jaren omschreef de kritische socioloog L.R. Hubbard de prijs van vrijheid als “.. constant alertness and the willingness to fight back”.

Om het tweede deel van dit adagium in praktijk te brengen missen we helaas nog capaciteit, maar met het eerste deel in het achterhoofd presenteren we hier een artikel over de bemoeienis van Amerikaanse banken en multinationals met het ontstaan van de tweede wereldoorlog (WO2).

De laatste jaren is het gedrag van banken en de invloed van banken op de politiek prominent in het nieuws. Van het verleden zouden we moeten leren.


Wall Street
Elders op deze website belichten we de rol van het Duitse industriële kartel Farben I.G. als een belangrijke energiebron achter Hitlers race naar de macht in de dertiger jaren van de vorige eeuw. Bij nader onderzoek blijkt dat het industrieel-financiële netwerk dat voeding bood aan de opkomst van het Nazidom zich niet beperkte tot onze zijde van de Atlantische oceaan. Bij de opbouw van het Duitse Farben kartel werden investeringen gebruikt die ter beschikking waren gesteld door drie Wall Street banken: Dillon, Read & Co., Harris, Forbes & Co. en National City Corporation. Zij leverden ¾ van de fondsen die nodig waren voor voor de vorming vcan het Duitse kartel systeem, waaronder Farben I.G. en Vereinigte Stahlwerke, die 95% van de explosieven voor de Duitse oorlogsmachine leverden in WO2.

Op een van onze andere webpagina's meldden we hoe Farben in 1933, op een cruciaal punt in de geschiedenis, de Nazibeweging steunde met 400.000 Reichsmarken. Hier melden we dat in de Amerikaanse tak van Farben enkele prominente zakenlui beleid maakten: Walter Teagel, Edsel Ford (zoon van autobouwer Henry Ford) en Paul Warburg, wiens broer deel uitmaakte van de raad van bestuur van Farben in Duitsland.
 

Edsel Bryant Ford, zoon van de autobouwer


Ook het bedrijf AEG, de Duitse tak van General Electric (GE), deed een donatie aan de opkomende Nazipartij. Een groot deel van de GE-top in de VS wordt in onze kringen omschreven als supporters van Hitler. De samenwerking van GE met de Duitse staalgigant Krupp zou zo ver zijn gegaan dat de ontwikkeling van wolframcarbide (een hard materiaal, gebruikt in de metaalbewerking) voor de VS negatief werd beïnvloed. Tevens zouden, via een nog onbekende beïnvloedingsroute, de AEG fabrieken in Duitsland gevrijwaard zijn gebleven van geallieerde luchtbombardementen.

Andere namen die bij dit onderzoek boven komen drijven zijn Standard Oil, van de Rockfellers en het telecombedrijf ITT. Van Standard Oil is geen bewijs te vinden van directe steun aan Hitlers opkomst. Niettemin wordt er gewag gemaakt van hulp bij de ontwikkeling van synthetische benzine en synthetische rubber, dat voor de Duitsers van belang was vanwege hun problematische olieaanvoer. Bedenk hierbij dat Farben IG nabij Auschwitz een fabriek voor synthetische rubber had die gebruik maakte van arbeidsslaven uit het nabijgelegen kamp.
De volkomen geschifte situatie in de VS blijkt uit het feit dat War Department (ministerie van oorlog) op een zeker moment protesteerde tegen de leveringen van ethyl lood (een anti-klopmiddel voor de hoog-octaan benzine voor vliegtuigmotoren) aan Nazi Duitsland, door de Ethyl Gasoline Company, die gedeeltelijk eigendom was van Standard Oil of New Jersey en General Motors. Ook de fabrieken van synthetische benzine van Farben I.G. zouden relatief weinig het doelwit geweest zijn van geallieerde bombardementen, wat toegeschreven kan worden aan de kartelovereenkomst met Standard Oil.

Wij hebben hierover slechts indirectie informatie, dus de lezer kan op regenachtige vrije dagen een vruchtbaar eigen onderzoek hiernaar doen.

International Telecom and Telegraph Company (ITT) werkte aan beide kanten van het front. De Duitse tak van ITT had een 28% belang in vliegtuigfabriek Focke-Wulf, bouwer van o.a. het jachtvliegtuig Fw 190 Würger, dat op vele punten superieur was aan de Engelse Spitfire en dat zowel op het Russische als het westelijk front tegen de geallieerden werd ingezet. Het volkomen gebrek aan scrupules van betrokken partijen blijkt uit het claimen van oorlogsschade die de Focke-Wulf fabriek tijdens geallieerde bombardement in WWII opliep. ITT ontving daarvoor in 1960 $27 miljoen. Een aantal in het jaar 2000 gedéclassificeerde CIA documenten vallen buiten dit betoog, maar zijn wel illustratief voor het beeld dat we willen schetsen. Zij onthulden de financiële steun van ITT voor de omverwerping van het bewind van de democratisch gekozen president Allende van Chili.
 

FW 190


Ook de all American automagnaat Henry Ford blijkt bij nader onderzoek niet zuiver op de graat en wordt beschouwd als een “early Hilter backer” (1922); hij ontving in 1938 een Nazimedaille. En zoon Edsel adviseerde hun vestiging in Frankrijk te profiteren van Wehrmachtopdrachten.

Door tijdgebrek (het NSC team bestaat voorlopig slechts uit de auteurs van deze artikelenreeks) kunnen we niet uitweiden over de controverse rond het boek van Sidney Warburg, mede-eigenaar van de New Yorkse bank, Kuhn Loeb & Cie , dat in 1934 verscheen en dat reeds in die tijd de “power elite” van de VS aan de kaak stelde als financiers van Hitler. Het boek ondervond effectieve censuur. Curieus is de connectie tussen dat boek en Nederland: zie onderstaand krantenartikel.
 

Artikel in San Jose Mercury News, van 1982, over een boek uit de oorlogsjaren

dat snel uit de handel verdween en dat financiële betrokkenheid van Amerikaanse banken bij

het ontstaan van de Nazi partij beschreef.


De lange vingers van de power elite.
Na zorgvuldig onderzoek zien we de namen van een beperkt aantal personen en instellingen veelvuldig in dit verband voorkomen. Van de banken noemen we J.P. Morgan, Guaranty Trust, Chase Bank. Gravend in dit soort impopulair materiaal krijgen we meer gegevens over de invloed van de power elite op het ontstaan van oorlogen en uiterst profijtelijk onheil dat de samenleving wordt aangedaan.
Dat deze instellingen goed boeren moge blijken uit persberichten van april 2011:

NEW YORK (ANP) - De Amerikaanse bank JP Morgan Chase voert de ranglijst aan van 's wereld grootste beursgenoteerde bedrijven, zoals die elk jaar wordt vastgesteld door Forbes.
 

Morgan Chase Bank, in 2011 het grootste beursgenoteerde bedrijf ter wereld


Morgan Chase betaalde het afgelopen decennium ruim $4 miljard aan “fines and legal settlements” vanwege de Enron affaire.
Al zoekend stuitten we op nieuwe onderwerpen. Krantenmagnaat Hearst gebruikte zijn media om de Amerikanen in de dertiger jaren te duiden op de “yellow peril” en maakte op die manier via zijn media het publiek rijp voor oorlog met Japan. Hij maakte deel uit van een groep patriotten die aandrong op raszuiverheid; deze groep was tevens grootgrondbezitter en hoogstwaarschijnlijk voelden zij de grote instroom van Japanners in de VS in die tijd, ijverig en deskundig op het gebied van landbouw, als een bedreiging. In de populaire media geldt Pearl Harbor als start van WO2 in de Pacific. Maar ook hier deugt de main stream geschiedschrijving niet.

We zullen proberen het onderzoek naar de manier waarop de power elite de wereld aanstuurt voort te zetten. Uw hulp is welkom. Gedurende de tijd dat wij genegeerd worden en geen bedreiging vormen is essentiële informatie via het Internet beschikbaar. Wij adviseren u de informatie binnen te halen voordat Internet voor dit doel onbruikbaar wordt.

 

 
 

We willen u graag de volgende toelichting aanbied